Absolwenci : Who is Who
<< wróć
Kasznica Stanisław
matura 1927
| |
| notka biograficzna (ur. 1908 - zm. 1948) |
Stanisław KASZNICA (1908-1948)
Ur. 25 VII 1908 we Lwowie (trojga imion: Stanisław, Józef, Bronisław). Pochodził z rodziny profesorów prawników. Jego dziadek, Józef, ur. 1834, był profesorem prawa encyklopedycznego i kanonicznego w Szkole Głównej w Warszawie, na UW i Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Ojciec, Stanisław, wykładał prawo na Uniwersytecie Poznańskim, był senatorem II RP. Matka, Aniela z Malewskich. Do 1912 rodzina mieszkała we Lwowie, następnie do 1918 w Dublanach koło Lwowa, w listopadzie 1918 przeniosła się do Nałęczowa, rok później do Warszawy. Tu rozpoczął naukę w Gimnazjum Górskiego. Wiosną 1920 z rodzicami przeniósł się do Poznania, naukę kontynuował w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego, maturę złożył w 1927. Rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim, działał w korporacji akademickiej "Helonia", był członkiem zarządu Bratniej Pomocy jako kierownik sekcji pożyczkowej i kierownik domów akademickich.
Po trzecim roku studiów odbył służbę wojskową we Włodzimierzu Wołyńskim, ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii, służył w 7. dak w Wielkopolsce w stopniu por. rez. Studia z tytułem magistra prawa ukończył w 1933, we wrześniu aplikował się w kancelarii adwokackiej Weinfelda w Warszawie, w 1935 objął radcostwo prawne w garbarni Rogowskich w Gnieźnie. Przed wybuchem wojny zdał w Poznaniu egzamin adwokacki.
Karierę polityczną rozpoczynał w OWP, kontynuował w ONR i OP. Zmobilizowany w sierpniu 1939 jako oficer zwiadowczy 7. dak, a następnie dowódca baterii. W kampanii wrześniowej 1939 w armii gen. Tadeusza Kutrzeby walczył w bitwie nad Bzurą, spod Kutna przeszedł do Warszawy, bronił stolicy. Za walki odznaczony Orderem Virtuti Militari V kl.
Od października 1939 w konspiracji, był jednym ze współzałożycieli ZJ, wojskowej organizacji zewnętrznej ONR. W Warszawie kierował łącznością ZJ i NSZ, jednocześnie był kierownikiem grupy prawno-administracyjnej i szefostwa administracji. Po układzie scaleniowym z SN był jednym z ośmiu założycieli Tymczasowej Rady Politycznej i kierownikiem szefostwa administracji SCN. W początkach 1944 został zastępcą szefa I oddziału KG NSZ. W tym czasie wydał broszurę Polska po wojnie. W powstaniu warszawskim walczył na Ochocie, skąd z ludnością cywilną wyszedł ze stolicy, wyjechał do Częstochowy.
Od sierpnia 1944 członek Rady Politycznej NSZ, szef oddziału organizacyjnego NSZ i dowódca okręgu poznańskiego NSZ, a po wyjeździe gen. bryg. Zygmunta Broniewskiego na Zachód - komendant główny NSZ. Pełnił tę funkcję od sierpnia 1945 do lutego 1947. W Poznańskiem i Pomorskiem założył organizację Armia Podziemna (działała od wiosny do jesieni 1945). Ograniczała ona swą działalność do akcji propagandowych i zbierania informacji. K. nosił kilka pseudonimów: "Maszkowski", "Przepona", "Wąsal", "Wąsowski". Aresztowany 26 II 1947, wyrokiem WSR w Warszawie z 2 III 1948 razem z Lechem ?Neymanem skazany na karę śmierci. Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Stracony 12 V 1948. SWOW 30 IX 1992 wyrok b. WSR w Warszawie uznał za nieważny. L 950
AIPN, Teczki więźniów 1948, Kasznica Stanisław; AWL, WSR w Warszawie, 119/
/91/3274-3282; Niewinnie Straceni..., s. 44 (il.); Z.S. Siemaszko, Narodowe Siły Zbrojne..., s. 15, 30, 54, 66, 69-70, 72-74, 87, 133, 143, 154, 175-176, 180-181, 200, 204, 207, 212, 214, 245, 250; M. Szejnert, Śród żywych duchów..., wg indeksu; Żołnierze wyklęci..., wg indeksu.
|
|
Źródło: www.honor.pl/download/swat1.rtf
|
| zdjęcia |
| |
| artykuły, wspomnienia, inne materiały |
| |
|
